การพ้นทุกข์โดยไม่รู้อริยสัจนั้น เป็นไปไม่ได้

ภิกษุทั้งหลาย! เปรียบเหมือนผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวว่า
"ฉันไม่ต้องทำพื้นฐานรากในเบื้องล่างของเรือนดอก แต่ฉันจักทำตัวเรือนข้างบนได้" ดังนี้
นี่ไม่เป็นฐานะที่จักมีได้ฉันใด; ข้อนี้ก็ไม่เป็นฐานะที่จักมีได้ ฉันนั้น
คือข้อที่ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวว่า
"ฉันไม่ต้องรู้จักความจริงอันประเสริฐ คือ
ความจริงเรื่องทุกข์,
เรื่องเหตุให้เกิดทุกข์,
เรื่องความดับไม่เหลือของทุกข์,
และเรื่องทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือของทุกข์นั้นดอก
แต่ฉันจักทำความสิ้นสุดแห่งทุกข์ได้ โดยถูกต้อง;" ดังนี้
ภิกษุทั้งหลาย! และเปรียบเหมือนผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวว่า
"ฉันต้องทำฐานรากของเรือนตอนล่างเสียก่อน จึงจักทำตัวเรือนข้างบนได้" ดังนี้
นี่เป็นฐานะที่จักมีได้ ฉันใด; ข้อนี้ก็เป็นฐานะที่จักมีได้ ฉันนั้น
คือข้อที่ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวว่า
"ฉันครั้นรู้ความจริงอันประเสริฐ คือ
ความจริงเรื่องทุกข์,
เรื่องเหตุให้เกิดทุกข์,
เรื่องความดับไม่เหลือของทุกข์,
และเรื่องทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือของทุกข์นั้นแล้ว
จึงจักทำความสิ้นสุดแห่งทุกข์ได้ โดยถูกต้อง;" ดังนี้.
ภิกษุทั้งหลาย! เพราะเหตุนั้น ในกรณีนี้ พวกเธอพึงทำความเพียรเพื่อให้รู้ตามเป็นจริงว่า
      " นี้เป็นทุกข์,
        นี้เป็นเหตุให้เกิดทุกข์,
        นี้เป็นความดับไม่เหลือของทุกข์,
        และนี้เป็นทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือของทุกข์;"  ดังนี้เถิด.
- มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๖๔/๑๗๓๕-๖.
Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://dhamblog.wordpress.com/2009/03/22/buddha-talk-2/trackback/

%d bloggers like this: