ไม่รู้อริยสัจ ก็ยังไม่เป็นสมณพราหมณ์ที่แท้

ภิกษุทั้งหลาย! สมณะหรือพราหมณ์ก็ตาม เหล่าใดเหล่าหนึ่ง
ย่อมไม่รู้ชัดตามเป็นจริงว่า
"นี้ ความทุกข์,
นี้ เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์,
นี้ ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์,
นี้ ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์" ดังนี้;
ภิกษุทั้งหลาย! สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้น
มิใช่ผู้ที่ควรได้รับการสมมติว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะ
มิใช่ผู้ที่ควรได้รับการสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์.
อีกอย่างหนึ่ง
บุคคลผู้ไม่รู้เหล่านั้น จะได้ทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์แห่งความเป็นสมณะ
หรือประโยชน์แห่งความเป็นพราหมณ์ ด้วยปัญญาอันยิ่งเอง
ในทิฏฐธรรมนี้ เข้าถึงแล้วแลอยู่ หาได้ไม่
ภิกษุทั้งหลาย! ส่วนสมณะหรือพราหมณ์ก็ตาม เหล่าใดเหล่าหนึ่ง
ย่อมรู้ชัดตามเป็นจริงว่า
"นี้ ความทุกข์,
นี้ เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์,
นี้ ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์,
นี้ ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์" ดังนี้;
ภิกษุทั้งหลาย! สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นแล
ย่อมเป็นผู้ควรได้รับการสมมติว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะ
ย่อมเป็นผู้ควรได้รับการสมมติว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์.
อีกอย่างหนึ่ง
บุคคลผู้รู้ชัดตามความเป็นจริงเหล่านั้น ย่อมทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์
แห่งความเป็นสมณะ หรือประโยชน์แห่งความเป็นพราหมณ์
ด้วยปัญญาอันยิ่งเอง ในทิฏฐธรรมนี้ เข้าถึงแล้วแลอยู่ ได้โดยแท้.
- มหาวาร.สํ. ๑๙/๕๔๒/๑๗๐๐ - ๑๗๐๒


ภิกษุทั้งหลาย! (เครื่องทำ)ความเป็นสมณะ เป็นอย่าไรเล่า ?
อริยอัฏฐังคิกมรรคนี้นั่นเอง, ได้แก่
สัมมาทิฏฐิ  สัมมาสังกัปปะ  สัมมาวาจา  สัมมากัมมันตะ
สัมมาอาชีวะ  สัมมาวายามะ  สัมมาสติ  สัมมาสมาธิ :
นี้เรียกว่า (เครื่องทำ)ความเป็นสมณะ.

ภิกษุทั้งหลาย! ประโยชน์แห่งความเป็นสมณะ เป็นอย่างไรเล่า?

ภิกษุทั้งหลาย! ความสิ้นไปแห่งราคะ  ความสิ้นไปแห่งโทสะ
ความสิ้นไปแห่งโมหะ :
นี้เรียกว่า ประโยชน์แห่งความเป็นสมณะ.
- มหาวาร. สํ. ๑๙/๓๐/๑๐๒ - ๑๐๔.

(สำหรับ เครื่องทำความเป็นพราหมณ์ และ ประโยชน์แห่งความเป็นพราหมณ์
ก็ตรัสไว้ด้วยข้อความเหมือนกันกับในกรณีแห่งเครื่องทำความเป็นสมณะและ
ประโยชน์แห่งความเป็นสมณะนั้นทุกประการ.
- ๑๙/๓๑/๑๐๘ - ๑๑๐.)
Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://dhamblog.wordpress.com/2009/05/04/buddha-talk-29/trackback/

%d bloggers like this: